Persisch (Farsi)

Ist es nicht ein schönes Gefühl, wenn wir aus dem Navigationsgerät hören: „Sie haben Ihr Ziel erreicht!“? Genauso wie bei einer Autofahrt kann es uns auch in unserem Leben ergehen. Unser Leben gleicht einer langen Autofahrt. Ach, gäbe es doch auch da die Möglichkeit eines Navis! Wie super wäre es doch, wenn wir darin einfach „Ziel“ oder „Heimatadresse“ eingeben könnten, dorthin navigiert werden und am Ende hören könnten: „Ziel erreicht!“ Unsere Zukunftsperspektive ist prallgefüllt von fantastischen Vorstellungen, Sehnsüchten und super Ideen. Wir „reisen“ ganz nach unserem Fahrplan. Doch wir alle mussten schon mit Erschrecken feststellen, dass die Realität oft anders als unsere Träume aussieht. In dieser Schrift zeigt Johannes Tauberschmidt, wie wir ganz sicher das Ziel unseres Lebens erreichen.

Prof. Dr. Werner Gitt erklärt in dieser Schrift den Heilsplan Gottes - angefangen bei der Geburt Jesu (Krippe), über seinen Tod (Kreuz), bis hin zur Entrückung und ewigen Herrlichkeit (Krone). Gott schuf Abhilfe für die "Urkatastrophe" der Menschheit, den Sündenfall. Wie in der Bibel vorhergesagt, sandte er seinen Sohn auf die Erde. "Nie aber hat die Welt einen Gott gesehen - bis es Weihnachten wurde." Das Kreuz wurde für Kritiker zum Anstoß. Sie verstehen nicht, wie ein "Hinrichtungsinstrument" zum Zentrum eines Glaubens werden kann. Prof. Dr. Gitt sieht diese Kritik als Indiz, dass die Menschen ihr Sündenbewusstsein verloren haben: Es gab keinen anderen Weg für die Rettung des Menschen, weil die Trennung zwischen Gott und uns durch die Sünde so groß ist. Wenn Jesus einmal wieder kommt, wird man ihn als König erkennen. Dann wird die Menschheit zweigeteilt sein in Angenommene und Verworfene. Für diejenigen, die Jesus in ihr Leben aufnehmen wollen, gibt es ein vorformuliertes Gebet, das ihnen dabei hilft. Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ،گهوارهصلیب و تاج فاجعه هر روزه حوادث متعددي در دنياي ما بوقوع مي پيوندند: در سال 2004 يکصد و شصت هزار نفر جان خود را در سونامي از دست دادند، غرق کشتي تيتانيک باعث کشته شدن هزار و پانصد و بيست و دو نفر شد، جنگ جهاني دوم پنجاه ميليون قرياني بر جاي گذاشت. در واقع، فاجعه سقوط در باغ عدن آغاز شد و اين سقوط سر آغاز حوادثي است که تا کنون بر روي زمين اتفاق افتاده اند. گناه انسان را از خدا جدا ساخت و بدون خدا دنيا دستخوش هلاکت و گرداب ابدي شد. اگر خدا اجازه ورود حتي يک گناهکار را به آسمان بدهد رنج و مرگ آسمان را فرا ميگيرد و اين خواست خدا نيست. اين قلب خدا را مي شکند: انسانهايي را که آفريد و بسيار دوست ميداشت از او جدا شدند. در نتيجه انسان مرگ را انتخاب کرد. آه که چه افتضاحي! ضرب المثلي ميگويد: «بر عليه مرگ هيچ درماني وجود ندارد.» حتي در باغ عدن. اما شايد خدا راه چاره را بداند!؟ راه نجات – خدا پسرش را فرستاد خدا نقشه نجات انسان را - هر چند مهرمانه – درست بعد از فاجعه سقوط اعلام ميکند: « در بين تو و زن کينه مي‌گذارم. نسل او و نسل تو هميشه دشمن هم خواهند بود. او سر تو را خواهد کوبيد و تو پاشنه او را خواهي گزيد.» (پيدايش فصل 3 آيه 15). در نبوت هاي پي در پي آمدن منجي عالم اعلام شدند، بطور مثال: «او را خواهم ديد، امّا نه حالا، او را تماشا خواهم کرد، ولي نه از نزديک. پادشاهي همچون ستاره‌اي درخشان در اسرائيل ظهور خواهد نمود. او رهبران موآب را شکست مي‌دهد. مردم آشوبگر را سرکوب مي‌کند» (اعداد فصل 24 آيه 17). «اي بيت لحم افراته، گرچه تو از کوچکترين شهرهاي يهودا هستي، ولي از تو پيشوايي ظهور مي‌کند که نسل او از قديم وجود داشته است. او بر قوم اسرائيل حکمراني خواهد کرد.» (ميکاه فصل 5 آيه 2). آخرين خبر در مورد تولد و نام فرزند آسماني را يک فرشته به يوسف اعلام ميکند: «اي يوسف پسر داود، از بردن مريم به خانه خود نترس‌. زيرا آنچه در رحم او است از روح‌القدس است‌.  او پسري به دنيا خواهد آورد و تو او را عيسي خواهي ناميد زيرا او قوم خود را از گناهانشان رهايي خواهد داد‌‌‌.» (متي فصل 1 آيات 20 و 21). در طول تاريح انسانهاي زيادي بودند که نامشان به ثبت رسيده است: امپراطوران و شاهان، شاعران و فيلسوفان، تجار و شعبده بازان، نيکان و بدان. هرگز جهان خداوندي را نديد – مگر در کزيستمس. نوزاد در گهواره همانند خداوندي نبود که يونانيان بر روي کوه المپ و يا قبايل ژرمن در والهال تصور مي کردند. او تنها کسي است که ادعا کرد: من خالق عالم هستم و همه چيز توسط من آفريده شده است (يوحنا فصل 1 آيات 1 تا 3)؛ «من راه و راستي و حيات هستم» .(يوحنا فصل 14 آيه 6). «من شبان نيکو هستم». (يوحنا فصل 10 آيه 11). «من در هستم» [بسوي آسمان] (يوحنا فصل 10 آيه 9). آيا او چه راهي را در جهان پيش گرفت؟ آيا او با طبل و شيپور و يا صداي رعد آمد؟ آيا او با لشکرهاي آسماني آمد؟ خير! خدا زن باکره اي مريم نام را انتخاب کرد تا پسر انسان را بدنيا آورد. از اين طريق يهوديان را نيز که در انتظار مسيح موعودي که از انبيا شنيده بودند متعجب ساخت: «زيرا پادشاه شما با پيروزي مي‌آيد». (زکريا فصل 9 آيه 9)، و يا «او تمام اين امپراتوري‌ها را بکلّي از بين ميبرد» (دانيال فصل 2 آيه 44). يهوديان انتظار نوزادي در گهواره را نمي کشيدند، بلکه انتظار يک پادشاه را داشتند! او مي باست با اقتدار اشغالگران رومي را از اسرائيل بيرون مي راند، در اورشليم اقامت مي گزيد و کاهنان و معلمين يهود را به وزارت مي گماشت. اما عيسي آنچنانکه يهوديان انتظار داشتند نيامد، به همين دليل آنها او را رد کردند. آنها نوشته هاي انبيا را نديده گرفتند که ميگفتند: «براي ما فرزندي زاييده، پسري به ما داده شده است و او بر ما سلطنت خواهد کرد» (اشعيا فصل 9 آيه 6). اين موضوع که در ابديت ما در آسمان و يا در جهنم بسر ببريم به او بستگي داشت. گهواره (نماد آمدن مسيح به جهان مي باشد). صليب (نماد نجات انسان که از طريق  عيسي بر روي صليب بدست آمد). تاج (نماد بازگشت مسيح به عنوان پادشاه اين جهان مي باشد). صليب بدون گهواره! تاج بدون صليب! بدون گهواره و صليب امکان ورود به آسمان براي ما نبود! به همين دليل بايد ابتدا کريسمس مي آمد! چه چيز صليب آزاردهنده است؟ مخالفان مسيحيت هميشه سوال مي کنند: چرا مرگ دلخراش بر روي صليب؟ چرا محور ايمان شما يک وسيله اعدام مي باشد. آيا خدا قادر به انجام يک راه ساده تر براي آشتي با انسان نبود؟ چرا مسير اين آشتي بر اساس مرگ، رنج و جدايي مي باشد؟ آيا کمي ملايمت زيباتر و موثرتر نمي بود؟ آيا خداوند تمي توانست چشمان خود را بر روي معايب ما ببندد؟ اين چرا ها انجام پذير نميباشند زيرا که گناه را کم رنگ مي کنند و اين يک بيماري در عصر ما ميباشد. نجات فقط از طريق صليب انجام پذير مي نمود و نه از هيچ کتاب و فلسفه اي. صليب نشان ميدهد که گناه چه شکاف عميقي ما بين خدا و انسان ايجاد کرده است. اين سقوط عميق جهنم را به ارمغان آورده است (متي فصل 5 آيه 29).  صليب نمايانگر اين واقعيت ميباشد که خدا چگونه به خاطر محبت پايدار خود پسر يگانه خود را در راه ما قرباني نمود. صليب مسيح نشان نزول خدا مي باشد. خداوند آسمانها و کليه هستي بدون مقاومت براي پرداخت گناهان ما  اجازه  داد که او را به صليب بکشند! و از اين طريق مسيح ميتواند همگان را بسوي خويش دعوت نمايد: « کسي را که پيش من مي‌آيد بيرون نخواهم کرد‌» (يوحنا فصل 6 آيه 37). به عبارت ديگر: هر که نزد او نيايد زندگي ابدي را از دست خواهد داد! صليب همچنين خط بطلاني به کليه تلاش هاي انساني براي دستيابي به نجات و ورود به آسمان ميکشد. به همين دليل عيسي با قاطعيت ادعا نمود که: « هيچ کس جز به وسيلة من نزد پدر نمي‌آيد‌» (يوحنا فصل 14 آيه 6). کليه اديان سرابي در بيابان زندگي انسانهاي گمشده ميباشند. کريسمس و پيام صليب نجات فوق العاده اي را به ارمغان مي آورند: « زيرا پسر انسان آمده است تا گمشده را نجات بخشد» (متي فصل 18 آيه 11). او بازميگردد مسيح ديگر بار به اين جهان باز خواهد گشت. اما اينبار نه بصورت يک نوزاد در گهواره، بلکه بصورت يک پادشاه، داور و رهبر جهان. اين در متي فصل 24 آيه 30 بطور واضح گفته شده است: « پس از آن، علامت پسر انسان در آسمان ظاهر مي‌شود و همه ملل عالم سوگواري خواهند کرد و پسر انسان را خواهند ديد که با قدرت و جلال عظيم بر ابرهاي آسمان مي‌آيد‌.» چه شادي عظيمي! آفريننده جهان ظهور خواهد کرد! منجي عالم مي آيد! اما چرا در مکاشفه فصل 1 آيه 7 گفته شده است: « همه اقوام جهان به خاطر او سوگواري خواهند کرد‌.» چرا فرياد ميزنند؟ «به کوه و صخره‌ها مي‌گفتند: «به روي ما بيفتيد و ما را از چهرهً تخت نشين و از خشم و غضب بره پنهان کنيد!» (مکاشفه فصل 6 آيه 16)؟ تعداد زيادي از مردمان در اين لحظات حساس به دعوت مسيح جواب «نه» خواهند داد! به همين علت نجات ابدي را از دست داده  و فرياد و شيون خواهند کرد. اکثر انسانها راههايي را انتخاب مي کنند که مسيح در آنها نقشي ندارد. در اين زمينه تفکرات نوآورانه بسياري آمده است. بطور مثال هنرپيشه آمريکايي شرلي مکلين که به همراه سگش در مزرعه اي زندگي ميکند گفته است: « من و سگم تري خداي خودمان را در کنارمان داريم – او در تناسخ خداي مصري بنام آنوبيس است که نيم تنه او شبيه سگ مي باشد. اين شايد عجيب به نظر برسد ولي تري و من در زندگي گذشته مان هر دو در مصر باستان زندگي مي کرديم. او يک حيوان خدا صفت و من يک شاهزاده بودم که در اين زندگي دوباره به يکديگر رسيده ايم.» مسيح دوباره به اين جهان باز ميگردد: يوحناي رسول در مکاشفه فصل 1 آيه 7 مينويسد.«ببين او با ابرها مي‌آيد! همه و از جمله آن کساني که به او نيزه زدند او را خواهند ديد و همه اقوام جهان به خاطر او سوگواري خواهند کرد‌«. زمانيکه نيل آرمسترانگ در 20 جولاي 1969 بعنوان اولين انساني که پا بر روي ماه گذاشت، 500 ميليون انسان در تلويزيون مشاهده گر اين واقعه تاريخي بودند و زماني که ليدي دايانا در يک حادثه رانندگي جان خود را از دست داد، در لندن در تاريخ 6.سپتامبر 1997 تشيع جنازه بي صابقه اي براي او برگزار شد که 2.5 ميليارد انسان در تلويزيون آنرا دنبال ميکردند – تقريبا چهل درصد مردم دنيا! به همين دليل اين تشيع جنازه اولين تشيع جنازه جهاني بود. اما براي بازگشت مسيح احتياج به دوربين نيست زيرا که همه مردم جهان بازگشت او را «بطور زنده» خواهند ديد. نه فقط زندگان بلکه همه انسانها در همه اعصار. سپس تنها يک سوال پيش مي آيد: متعلق به کدام گروه ميباشم؟ به پارسايان يا به گمراهان؟ مسيح بطور ناگهاني مي آيد: «ظهور پسر انسان مانند ظاهر شدن برق لامع از آسمان است که وقتي از شرق ظاهر شود تا غرب را روشن مي‌سازد‌» (متي فصل 24 آيه 27). او در يک چشم به هم زدن در تمام دنيا ديده خواهد شد. روز يا شب؟ جواب را در لوقا فصل 17 آيه 34 ميخوانيم: «بدانيد که در آن شب از دو نفر که در يک بستر هستند يکي را مي‌برند و ديگري را مي‌گذارند‌.» آيا او شب هنگام مي آيد؟ در دو آيه بعدي ميخوانيم: « از دو مردي که در مزرعه باشند ( = وضعيت روز!) يکي برداشته مي‌شود ديگري در جاي خود مي‌ماند‌.» کمان نميبرم که کاشف آمريکا کلمبوس اين قسمت از کتابمقدس را خوانده بود، زيرا اگر چنين بود ميتوانست با خواندن اين واقعه که بازگشت مسيح هم در روز و هم در شب اتفاق خواهد افتاد او را متوجه اين حقيقت مي ساخت که چنين چيزي فقط روي يک کره امکانپذير مي باشد. اين دو آيه همچنان گوياي مطلب ديگري ميباشند. در زمان بازگشت مسيح دو گروه از مردمان يافت ميشوند: فرقي بين خواسته شدگان و ناخواستگان وجود دارد و اين يک مشکل اساسي ميباشد که اين سوال را به ميان مي آورد: آيا من به پارسايان تعلق دارم يا به گمراهان؟ آيا تصميم گرفته اي؟ خداوند انسانها را با اراده آزاد آفريده است و اين امر تفاوت اساسي مابين انسان و حيوان ميباشد. با اراده آزاد تصميم مي گيريم که دور از خدا و يا نزديک به او باشيم. خدا راه رسيدن به آسمان را از طريق مسيح براي ما هموار ساخته است ولي متاسفانه در کتابمقدس ميخوانيم که بسياري از اين مسير عبور نخواهند کرد. خدا چه ميتواند بکند؟ اگر او اراده آزاد را از ما بگيرد، در حقيقت شخصيت ما را از ما گرفته است و انسان تبديل به يک عروسک خيمه شب بازي و يا يک کامپيوتري ميشود که فقط عملي را انجام ميدهد که برنامه ريزي شده باشد. در صورتيکه اراده آزاد بخش مهمي از شخصيت ما در اين دنيا و در دنياي آخرت ميباشد. پس آخرت ما بستگي به تصميم ما دارد. آيا براي آن روز آمادگي داريم؟ در مثل ده باکره عيسي مسيح ضرورت آمادگي ما را يادآور ميشود. او خاطر نشان ميسازد: هر ده باکره به آمدن داماد و جشن عروسي ايمان داشتند اما فقط پنج نفراز آنها آمادگي رسيدن به هدف را داشتند و عيسي به پنج نفر باقيمانده گفت: «من شما را نمي شناسم!» (متي فصل 25 آيه 12). و آنان ابديت را از دست دادند. آنچنانکه هاينريش کمر ميگويد: «انسان ميتواند حتي در جهنم خواب بماند!» و همينطور هرمن بتزل هشدار ميدهد: «ميتوان تمام صندلي هاي کليسا را پر کرد و با اينهال ابديت را از دست داد.» ايمانداراني که فقط به دلايل و شواهد و اثبات حقايق اکتفا مي کنند ولي در زندگي شخصي خود عمل نميکنند آخرت خويش را به خطر مي اندازند. هر سه و يا هيچکدام هر ساله انسانها در کريسمس تولد مسيح نوزاد در گهواره را جشن ميگيرند و اغلب همه چيز به همينجا ختم ميشود ولي اين سه (گهواره، صليب و تاج) از هم جدا نيستند. گهواره به مسيح تجسم يافته تعلق دارد و صليب نمايانگر مصائب ، مرگ و برخواستن از مردگان ميباشد، اما تاج نمايانگر پادشاهي و بازگشت او براي همگان ميباشد. اين نقشه خدا براي نجات انسان از همان ابتدا در مقابل اين فاجعه ميباشد. جهنم، آخرين فاجعه اي ميباشد که انسان بدون مسيح تجربه خواهد کرد. متاسفانه اين فاجعه به نابودي و مرگ ابدي تعداد بسيار زيادي خواهد انجاميد که تا کنون در دنيا صابقه نداشته است! در کريسمس و همچنين همه روزه خدا از ما ميپرسد که آيا هديه «گهواره» صليب و تاج را ميپذيريم. اگر جواب ما به اين سوال مثبت باشد گناهان ما از طريق مسيح ديگر به حساب ما گذاشته نخواهند شد. شما ميتوانيد اينچنين دعا کنيد: «عيسي مسيح، امروز خواندم که فقط از طريق تو به آسمان راه مي يابم. من ميخواهم به آسمان نزد تو بيايم. مرا از عذاب جهنم برهان. تو بخاطر محبت پايدارت بر روي صليب جريمه گناهان مرا پرداختي. تو همه گناهان مرا ميبيني. تو همه گناهان مرا که بخاطر دارم و حتي گناهاني را که فراموش کرده ام را ميداني. تو از اعماق قلب من باخبري. زندگي من همانند يک کتاب در برابر تو باز است. من نمي توانم آنچنانکه هستم به حضور تو در آسمان بيايم. تمنا ميکنم گناهانم را که از روي پشيماني به حضورت آورده ام را ببخشي و وارد زندگي من شوي و زندگي مرا تازه گرداني. کمکم کن تا عاداتي را که از تو نيستند را کنار بگذارم و به من عادات جديدي را که مورد تاييد توست هديه بده. کمکم کن تا کلام تو را بفهمم و به من يک قلب مطيع عطا فرما تا بتوانم اعمالي را انجام دهم که مقبول توباشند. از اين لحظه تو پادشاه زندگي من باش. من ميخواهم بدنبال تو بيايم، لطفا راهي را که در زندگي بايد بروم را به من نشان بده. ممنونم که مرا شنيدي، تو را شکر مي کنم که فرزند خدا شده ام و روزي در آسمان به نزد تو خواهم آمد. آمين.» پروفسور دکتر ورنر گيت

Beat Abry zeigt in dieser Schrift, wie wir eine persönliche Beziehung zu Gott bekommen können. Die Schrift ist gut geeignet, um sie an solche weiterzugeben, die sich bisher nur wenig mit Fragen des Glaubens beschäftigt haben. Aus dem Inhalt: "Vielleicht hast du beim Lesen des Themas gedacht: „Gott persönlich kennenlernen – das wäre echt stark!“, vielleicht aber auch: „Das interessiert mich nicht!“ Wie auch immer, bitte, wirf dieses Blatt jetzt nicht weg. Nimm dir ein paar Minuten Zeit, es zu lesen. In knappen Worten möchte ich dir zeigen, wie du Gott persönlich kennenlernen kannst."  

Im Laufe der Geschichte haben sich immer wieder Menschen gegen den Glauben an eine Auferstehung der Toten ausgesprochen. Sie sollten aber bedenken, dass Jesus seine Auferstehung nicht nur durch Worte verkündigen lässt, sondern sie beweist, indem er sich mehrfach an unterschiedlichen Orten und bei verschiedenen Gelegenheiten direkt zeigt. Mit dem Geschehen der Auferstehung hat Gott uns eine Wirklichkeit gezeigt, die weit über unsere Erfahrungswelt von Raum und Zeit hinausgeht: Unsere dreidimensionale Welt ist nicht die ganze Wirklichkeit. Jesus hat uns die Realität der Ewigkeit bezeugt.

Jesus – an ihm scheiden sich die Geister, und an ihm scheiden sich auch Lebenswege. War er nur ein Religionsgründer unter vielen anderen, ein Sozialreformer oder ein vorbildlicher Mensch, der bereit war, für seine Idee zu sterben? Ja, dann können wir ihn getrost beiseitelassen. Ist er aber Gottes Sohn, der vom Himmel kam, um uns durch Kreuz und Auferstehung das ewige Leben zu geben, dann hat er für uns die allergrößte Bedeutung. Würden wir ihn ablehnen, dann wäre das am Ende unserer Tage die größte Katastrophe, nämlich der Verlust des ewigen Lebens.

Es gibt wohl kaum eine Frage, die Menschen so sehr beschäftigt, wie gerade diese. Insbesondere taucht sie dann auf, wenn es um Gott geht. Für viele gilt: Wenn es einen liebenden und allmächtigen Gott gibt, dann dürfte es in dieser Welt kein Leid und keinen Tod geben! Ist diese Behauptung zutreffend? Logisch betrachtet kann es vier verschiedene Antworten auf die Frage geben, warum Gott Leid und Tod in dieser Welt zulässt: 1)    Entweder will Gott das Leid beseitigen, aber er kann es nicht,2)    oder er kann es und will es nicht,3)    oder er kann es nicht und will es nicht,4)    oder er kann es und will es. Doch welche Antwort ist die richtige? Genau das werden wir jetzt klären!

Wer freut sich nicht über einen persönlichen Brief mit einer liebevollen Einladung? Wussten Sie, dass die Bibel als Brief Gottes an uns bezeichnet werden kann? In ihr spricht uns Gott eine Einladung ganz besonderer Art aus. Über die Wahrheit der Bibel gibt es zuweilen heftige Diskussionen. Jede Debatte über die Herkunft und das Wesen der Bibel bleibt letztlich wertlos, wenn das Wort Gottes uns nicht zur persönlichen Anrede wird. Selbst dem flüchtigen Leser der Bibel fällt sofort auf, dass das gesamte Neue Testament Briefcharakter trägt. Gott, der Urheber dieses Briefes, sendet ihn uns aus einem einzigen Grund: Er möchte die Menschen, die sich im Sündenfall von ihm entfernt haben, zurückgewinnen. Er möchte, dass keiner verlorengeht und startete mit dem Kreuz von Golgatha die größte Rettungsaktion der Weltgeschichte. Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! دعوت بزرگ نامه عاشقانه ––خدا به ما در این جهان کسی وجود ندارد که از دریافت یک نامه ی شخصی با یک دعوت عاشقانه شادمان نشود. آیا میدانستید که همه ی ما چنین نامه ای را دریافت کرده ایم ؟ این نامه همین کتاب مقدس است. کتاب مقدس در اصل نامه ی عاشقانه خداست که در آن به طور خاص ازما دعوت شخصی فوق العاده ای به عمل آمده است. این نامه حاوی خصوصی ترین و شخصی ترین راهها برای نوشتن پیام به کسیست که دوستش داریم و به او اهمیت میدهیم که تنها یک لیست محاسبه شده از آمار و وقایعی مانند کتاب قانون یا راهنمای تجارت، یک کتاب درسی خشک قدیمی و یا دایره المعارف برای جستجوی حقایق نیست. بلکه راهنماییست برای کسانیکه آنرا شناختند تا با اعتماد به نفس، صمیمی ترین احساسات را به یکدیگر منتقل کنند. شما غم و شادی خود را با دیگران شریک میشوید به این امید و اعتماد که مخاطب درکتان خواهد کرد. این نامه نماد علاقه شخصی و عشق است. همینطور نامه ی خداوند است به ما. عهد جدید و درواقع تمام کتاب مقدس نامه عاشقانه خداوند به ماست. او ما را دوست دارد و و هریک ازما را به طور فردی کاملا میشناسد در نتیجه تصمیم گرفته است تا از طریق یک نامه با ما ارتباط برقرار کند... نامه ای مملو از عشق. مردم دیدگاه های متفاوتی درباره انجیل دارند با توجه به اینکه استدلال سالم و سازنده همیشه خوب است. ولی اگر کلام خدا با ما به طور کاملا شخصی سخن نمی گفت هر مباحثه ای درمورد منشاء کتاب مقدس در نهایت بیهوده بود. حتی یک خواننده شتابزده هم به سرعت در میابد که عهد جدید یک نامه شخصی است. قابل ذکر است که 21 کتاب از 27 کتاب کتابمقدس به صورت نامه اظهار شده. به عنوان مثال : نامه به رومیان، نامه به قرنتیان، نامه به غلاطیان. همانگونه که واضح است کتاب مقدس از ابتدا در انجیل لوقا و اعمال رسولان نیز از نامه هایی تشکیل شده وحتی در  آخرین بخش در قسمت رساله ( مکاشفه فصول 2 و3) شامل چندین نامه کوتاه میباشد. بدون شک تصادفی نیست که این اخبار خوب از عیسی مسیح خداوند به طور عمده در قالب  یک نامه نازل شود. خداوند آگاه است که زمانی ما دلسرد، و نیازمند تشویق، تسلی خاطر و نصیحت هستیم.  خداوند آگاه است و زمانیکه ما در معرض خطر هستیم او مارا اندرز، هدایت و ارشاد میکند.  او میداند که بار چه اندازه گناه و تقصیر را به گردن میکشیم و شخصا یک بخشش بزرگ به ما اعطا میکند.  او میداند که چگونه هر زن و هر مردی با ضلالت و بی هدفی سرگردان است و یک مقصد ابدی برای ما فراهم کرده است.  او آگاه است از آنچه که از دست داده ایم و رنج میکشیم، پس حیات جاودان را برایمان در نظر گرفته است. کلام او (نامه او) به ما  بسیار دقیق، مستقیم و مفید برای زندگی ماست بنابراین باید با قلبی آکنده از عشق و با دعا خوانده شود. هرآنکه قدم در مسیر کتاب مقدس گذارد برکت و رحمتی بی انتها را صاحب شده و هر آنکه کتاب مقدس را با بی اعتقادی و نگرشی انتقادی بخواند دست خالی خواهد ماند. نگرانی خدا خداوند به عنوان تنظیم کننده ی این نامه تنها به یک دیل آنرا به سوی ما فرستاده است : او میخواهد بندگانی را که از طریق غرق شدن در گناه از حضورش  جدا شده اند دوباره به سوی خویش باز پس گرداند. خواست و اراده پروردگار بر این است که هیچ کس از دست نرود به همین دلیل، بزرگترین و با ارزشترین اقدام تاریخ جهت نجات زندگی بشر را به اجرا درآورد. تنها پل گذر برای رسیدن به خانه پدر،  عیسی مسیح است. او در میان ما در  حال یافتن انسانهاییست که مایل به نجات میباشند تا راه را به آنها نشان دهد و به شاهدانی نیاز دارد تا به سایرین بگویند که چگونه نجات یافتند. او به همکاران، دعاگویان، نیایش کنندگان و قاصدینی نیاز دارد تا درد و نا امیدی را بزداید. او در دنیایی پر از نفرت نزاع و جنگ به دنبال نزدیکترینها به عشق بی نهایتش میگردد و به مبلغانی نیاز دارد تا خبر خوش نجات را به همسایگان خود و کسانی که به پایان زندگیشان نزدیک میشوند ابلاغ کنند. او در جستجوی معلمان، شبانان و آموزگاران، نویسندگان و گویندگان کلامش است. به اختصار میتوان گفت: در این تکاپو هیچ کس بیکار نخواهد بود و همگان مورد نیاز ماموریت خداوند هستند. فرستنده نامه در انتظار پاسخ ماست پس از ارسال یک نامه چقدر برای دریافت پاسخ آن انتظار میکشیم ؟ چقدر بیشتر خدا انتظار میکشد ؟ او عشق بی انتهایش را به ما نه تنها با ارسال این نامه بلکه با هر آنچه که برایمان انجام داده نشان میدهد. آیا پاسخی خواهی داد ؟ بهایی که برای بخشش گناهان ما پرداخت شد بسیار بالا بود."عیسی مسیح جان خود را در راه گناهان ما داد تا نجات پیدا کنیم" (غلاطیان 1:4) "ما نجات یافته شدیم توسط خون گرانبهای عیسی مسیح" (اول پطرس فصل 1 آیه 19) نامه پطرس صادقانه به ما متذکر میشود که: چگونه می توانیم رستگار شویم اگر چنین نجات عظیمی را نادیده بگیریم؟! (عبرانیان فصل 2 آیه 3). بنابراین خدا در انتظار پاسخ شخصی ماست. چه پاسخی برای پیشنهاد نجاتش خواهیم داشت ؟ "با دعا کردن و خواندن و نامیدن عیسی مسیح درمیابیم که نجات خواهیم یافت" (رومیان فصل 10 آیه 13) تنها پاسخ مناسب به کلام و نامه او ستایش و شکرگذاریست. اگر به استمرار  نامش را بخوانیم (هوشع فصل 1 آیه 8) و مستقیما در زندگیمان قرارش دهیم خود به نامه ای زنده تبدیل خواهیم شد که توسط دیگران خوانده خواهیم شد. "شما نشان داده اید که نامه ی مسیح هستید، ثمره ی خدمت ما و نگاشته نه با مرکب بلکه با روح خدای زنده و نه برلوح سنگی بلکه بر لوح دلهای گوشتین" (دوم قرنتیان فصل 3 آیه 3:3) تنها زمانیکه ما کتاب مقدس را به عنوان یک نامه عاشقانه بخوانیم در رابطه ای نزدیک با خداوند خواهیم بود. دانش خوب است اما نه بهتر از عشق. عیسی مسیح از این رابطه چنین سخن میگوید که : "گوسفندان من صدای مرا میشنوند من آنها را میشناسم و آنها از پی من می آیند. من به آنها حیات جاویدان میبخشم و به یقین هرگز هلاک نخواهند شد. کسی آنها را از دست من نخواهد ربود" (یوحنا فصل 10 آیات 27 و 28) هرآنکس که صدای این شبان خوب (عیسی مسیح) را شنیده باشد میداند که غیر قابل مقایسه است و هر کس او را پیروی کند از مرگ حتمی به حیات ابدی رهنمون گشته. در انتظار ما! ما در دوران زندگی دعوتنامه های بسیاری را دریافت میکنیم. مانند کارت تولد کودکان دیگر در دعوت از فرزندانمان. به عنوان بزرگسال به جشن های مختلفی مانند تولد، جشن سالگرد و مراسم عروسی دعوت میشویم. حتی گاهی دعوتنامه های مهمتری ازوقایع نادر مثل مراسم دولتی، جایزه جهانی نوبل یا تاجگذاری پادشاهان و ملکه ها در سراسر دنیا دریافت میکنیم. آنچه شرح میدهیم همیشه درست است:  این دعوتها فقط برای یک مدت کوتاه خواهند بود فقط یکروز یا یکشب.  هرچه مراسم شخصی تر باشد قدردانی از دعوت به عمل آمده بیشتر است.  همیشه تعداد محدودی مهمان دعوت میشوند. آیا به یاد میاورید که پیشتر از دعوت بسیار خاص و  رسمی و عاشقانه خدا در قالب کتاب مقدس گفتیم؟ در اینجا بر خلاف جشنهای کوتاهی که به آنها دعوت میشویم خداوند ما را به یک میهمانی ابدی  فراخوانده است و میزبان والاترین و بزرگترین کسیست که میتواند وجود داشته باشد. او خود خداوند است که در حال برگزاری یک جشن عروسی بسیار بزرگ است. جشنی پر از شادی وسرور. جشنی جاودانه، یک دوستی ابدی با خدا، یک حضور ابدی در کنار عیسی مسیح. حضور در ملکوت با زندگی مادی قابل قیاس نیست. یک گردهمایی سیاسی مردمی یا یک سیستم ملی سفارشی در جهت قوانین اقتصادی نیست. اینهمه نتیجه تفکر نظامهای انسانی است ولی خواست خداوند تجربه زندگی ابدی و رضایت کامل برای ماست. او برای ما امکان تجسم و پیش بینی را در دنیا فراهم  می کند ولی این تصور هرگز قابل قیاس با آنچه در حقیقت در ملکوت برای ما مقرر کرده نیست. به راستی که عالی و غیر قابل تصور است. پولس رسول اینگونه بیان میکند: "آنچه را که هیچ چشمی ندیده،هیچ گوشی نشنیده و به هیچ اندیشه ای نرسیده خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است" (اول قرنتیان فصل 2 آیه 9) در انجیل (لوقا فصل 14 آیات 16 تا 24) مثالهایی وجود دارند تا به ما کمک کنند با درک بهتر عاشقانه ترین و بهترین دعوت خدایی را پاسخگو باشیم: چه کسی دعوت شده است؟ هیچ کس از طرف خدا محروم نخواهد شد. شاید غیر قابل تصور باشد که خدا هرکس که پیام عاشقانه اش را دریافت کرده و به سوی او میرود بدون توجه به اصل و نسب، حرفه، ملیت، رنگ و نژاد، سن و سال و حتی پیشینه تحصیلی بپذیرد ! هیچ کجا چنین دامنه گسترده ای از دعوت وجود ندارد. چه مواقعی خداوند ما را دعوت میکند؟ تنها یک دعوت از سوی خدا صورت نمیگیرد او چندین بار دعوت میکند. در نمونه ای که ما مثال میزنیم 3 دعوت نامه وجود دارد ولی تاکید بر این است: "امروز اگر صدای او را می شنوید دل خود را سخت مسازید" (عبرانیان فصل 3 آیات 7 و 8) ما نباید با به تاخیر انداختن پاسخ، خود را از فیض خداوند محروم کنیم. دعوت چگونه اتفاق می افتد؟ در انجیل لوقا سه دعوتنامه در اولویت قرار دارند. اولین : "بیا که هم اکنون همه چیز محیاست" (آیه 17) دومین: "به سرعت برو" و"وارد شو" (آیه 21) و آخرین مورد: "به آنها بپیوند" (آیه 23). در عهد جدید کلمه یونانی *anagkazo* نُه بار تکرار شده است. پنج بار در معنای گرویدن و چهار بار به معنای مجبور کردن کسی به انجام کاری. در این توضیحات چیزی بیش از یک درخواست بی علاقه میابیم. پادشاهی آسمان خود تجربه و تمامیت خود را متعهد به انجام تمام معنای تشویق، صداقت، عشق، فروتنی، ادب، استقامت، مهربانی و انعطاف پذیری میکند و در برخی موارد هم به روشنی مردم را به خطر نابودی در جهنم هشدار میدهد. چگونه حضور بیابیم؟ متاسفانه در اکثر موارد این دعوت نه به دلیل استدلال مخالف بلکه به خاطر الویت های اشتباه رد شده است. آیه 24 داستان تلخ و غم انگیز از کسانیکه دعوت را رد کرده اند نقل میکند : "به نام من بر شما خوانده میشود، هیچیک از کسانی که دستور داده ام طعم قدرت مرا نخواهند چشید" آنها خوانده شدند ولی نیامدند. اکنون این میهمانی بزرگ بدون آنها شادمانی خواهد کرد. آنها از ابدیت محروم خواهند بود. کتاب مقدس این محرومیت را جهنم می نامد. دعوت خداوند همچنان برای هر یک از ما در دسترس است. شما چه تصمیمی خواهید گرفت؟ این جشن در هر صورت با مردم پر خواهد شد. کتاب مقدس از آیه ای مشخص می گوید که در آن سخن از انبوه ملیت ها رفته (رومیان فصل 11 آیه 25) که خداوند را شناخته اند. زمانیکه آخرین جایگاه نیر اشغال شد دیگر دعوت نامه ای به کسی اهدا نخواهد شد. (ارمیا فصل 8 آیه 20) تصویری از پایان برداشت محصول برای ما مجسم می کند: "فصل برداشت به پایان رسیده و تابستان تمام شده است و ما نجات نیافته ایم." چرا ما دعوت شده ایم؟ دلیل خداوند برای این دعوت نامه را به راحتی میتوان دریافت. همانگونه که در (اول یوحنا فصل 4 آیه 16) میخوانیم: خدا سراسر عشق است از اذل عشق بوده و منشا عشق تمام انسانهاست. در (ارمیا فصل 31 آیه 3) مستقیما آدرس می دهد که: "من خدای زنده، برایم هیچ لذتی در مرگ ستمکاران نیست مگر اینکه از راه خود برگشته تا زندگی کند" چگونه این دعوت پذیرفته شده است؟ عیسی مسیح مسئول صدور بلیط به بهشت است چرا که: "خداوند او را کفاره گناهان عرضه داشت، کفاره ای که توسط خون او از راه ایمان حاصل می شود." (رومیان فصل 3 آیه 25) "و بدون او هیچکس به نزد پدر نخواهد آمد" (یوحنا فصل 14 آیه 6) اگر با قلبی پاک به گناهان خود اعتراف کنیم او که امین و عادل است گناهان ما را می آمرزد و از هر ناپاکی، پاکمان می سازد" (اول یوحنا فصل 1 آیه 9). یک دعای ساده برای توبه از خطا و همه گناهان عصیان های ما را بر گردن عیسی مسیح می نهد: "مانند بسیاری از کسانی که این فیض را دریافت کرده اند، به آن دسته که به جلال نامش ایمان دارند این فرصت را بدهید تا فرزندان خدا باشند" (یوحنا فصل 1 آیه 12). این جشن و سرور فوق العاده ی آسمانی در واقع جشن عروسی عیسی مسیح با عروسش (کلیسا) در حضور مردمش است. زیباترین راه برای فهم و درک همبستگی نزدیک ابدی با خداوند عاشق با آندسته که دعوت را پذیرفته اند و به آنها لباس مخصوص شرکت در عروسی اهدا شده. لباس سمبل خلوص و پاکی و تنها با دریافت این تنپوش در این راه ابدی خالص خواهیم شد. (متی فصل 22 آیه 11 ومکاشفه فصل 3 آیه 4 – فصل 7 آیه 9 – فصل 7 آیه 14 و فصل 19 آیه 8) پذیرش ورود به ملکوت و پادشاهی خداوند شامل حال همه می شود. عشق او همه را سیراب خواهد کرد. اما با وجود گستردگی غیر قابل تصور دعوت خداوند، پاسخگویی به آن محدودیت هایی دارد که کتاب مقدس آنها را پنهان نکرده است: "هر آنکس که این دعوت را رد کرده یا به عیسی مسیح اعتماد نداشته باشد زندگی ابدی را از دست داده است." نویسنده مشهور هلندی به نام کوری تن بوم (1892-1983) در کتاب *مسیحیان* خود (در بخش اسیری که او آزاد کرد) بسیار دقیق می نویسد: ما می توانیم به آسمان برویم بدون سلامتی بدون ثروت بدون شهرت بدون تحصیلات بدون زیبایی بدون دوستانمان بدون هزاران چیز دیگر ولی بدون عیسی مسیح هرگز وارد آسمان نخواهیم شد. اگر پس از خواندن این مطالب دریافتید که عیسی مسیح تنها راه نجات است و قصد دارید قلبا او را پیروی کنید می توانید از کمک پیروان واقعی او بهره جویید تا زمانی که خدای حقیقی را ملاقات کنید: "خداوند عیسی مسیح، امروز خواندم که تو تنها راه رسیدن به آسمانی. ازین پس میخواهم با تو در آسمان باشم. خواهش میکنم مرا از جهنمی که به واسطه گناهانم سزاوارش بودم نجات بده. تو تنها به دلیل عشق فراوانت به من بر روی صلیب مُردی و جزای گناهان مرا پرداختی. تو به تمام گناهان من آگاهی (از زمان کودکی ام) هر خطایی را می دانی آنچه را که امروز میدانم و آنچه را که فراموش کرده ام. تو به تمام افکار و احساسات قلبی ام آگاهی. من برای تو همانند یک کتاب گشوده ام. با شرایطی که اکنون دارم قادر به راهیابی به آسمان نیستم چرا که تا به امروز بدون تو زیسته ام. تمنا و دعا میکنم که تمام گناهانی را که از انجامشان پشیمانم ببخشی. از تو می خواهم هم اکنون وارد زندگی ام شوی و آن را از نو بسازی. یاری ام ده تا آنچه را که صحیح نیست کنار گذاشته و با آنچه را که درستی اش توسط تو تضمین میشود جایگزین کنم. توانایی دریافت پیام کلام مقدست را به من عطا کن. کمکم کن آنچه را که تو می خواهی درک و از آنچه که خوشنودت میسازد اطاعت کنم. هم اینک میخواهم که تو خدای من باشی ای پدر. میخواهم پیروی ات کنم. از تو میخواهم در هر قدم از زندگی ام راه را به من نشان دهی. از تو سپاسگذارم که صدای مرا شنیدی و پاسخ دادی تا اکنون بتوانم فرزند تو باشم. فرزندی که از این پس می خواهد با تو در آسمان باشد! آمین... پروفسور دکتر ورنر گیت

Prof. Dr. Werner Gitt erklärt in dieser Schrift den Heilsplan Gottes - angefangen bei der Geburt Jesu (Krippe), über seinen Tod (Kreuz), bis hin zur Entrückung und ewigen Herrlichkeit (Krone). Gott schuf Abhilfe für die "Urkatastrophe" der Menschheit, den Sündenfall. Wie in der Bibel vorhergesagt, sandte er seinen Sohn auf die Erde. "Nie aber hat die Welt einen Gott gesehen - bis es Weihnachten wurde." Das Kreuz wurde für Kritiker zum Anstoß. Sie verstehen nicht, wie ein "Hinrichtungsinstrument" zum Zentrum eines Glaubens werden kann. Prof. Dr. Gitt sieht diese Kritik als Indiz, dass die Menschen ihr Sündenbewusstsein verloren haben: Es gab keinen anderen Weg für die Rettung des Menschen, weil die Trennung zwischen Gott und uns durch die Sünde so groß ist. Wenn Jesus einmal wieder kommt, wird man ihn als König erkennen. Dann wird die Menschheit zweigeteilt sein in Angenommene und Verworfene. Für diejenigen, die Jesus in ihr Leben aufnehmen wollen, gibt es ein vorformuliertes Gebet, das ihnen dabei hilft. Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! ،گهوارهصلیب و تاج فاجعه هر روزه حوادث متعددي در دنياي ما بوقوع مي پيوندند: در سال 2004 يکصد و شصت هزار نفر جان خود را در سونامي از دست دادند، غرق کشتي تيتانيک باعث کشته شدن هزار و پانصد و بيست و دو نفر شد، جنگ جهاني دوم پنجاه ميليون قرياني بر جاي گذاشت. در واقع، فاجعه سقوط در باغ عدن آغاز شد و اين سقوط سر آغاز حوادثي است که تا کنون بر روي زمين اتفاق افتاده اند. گناه انسان را از خدا جدا ساخت و بدون خدا دنيا دستخوش هلاکت و گرداب ابدي شد. اگر خدا اجازه ورود حتي يک گناهکار را به آسمان بدهد رنج و مرگ آسمان را فرا ميگيرد و اين خواست خدا نيست. اين قلب خدا را مي شکند: انسانهايي را که آفريد و بسيار دوست ميداشت از او جدا شدند. در نتيجه انسان مرگ را انتخاب کرد. آه که چه افتضاحي! ضرب المثلي ميگويد: «بر عليه مرگ هيچ درماني وجود ندارد.» حتي در باغ عدن. اما شايد خدا راه چاره را بداند!؟ راه نجات – خدا پسرش را فرستاد خدا نقشه نجات انسان را - هر چند مهرمانه – درست بعد از فاجعه سقوط اعلام ميکند: « در بين تو و زن کينه مي‌گذارم. نسل او و نسل تو هميشه دشمن هم خواهند بود. او سر تو را خواهد کوبيد و تو پاشنه او را خواهي گزيد.» (پيدايش فصل 3 آيه 15). در نبوت هاي پي در پي آمدن منجي عالم اعلام شدند، بطور مثال: «او را خواهم ديد، امّا نه حالا، او را تماشا خواهم کرد، ولي نه از نزديک. پادشاهي همچون ستاره‌اي درخشان در اسرائيل ظهور خواهد نمود. او رهبران موآب را شکست مي‌دهد. مردم آشوبگر را سرکوب مي‌کند» (اعداد فصل 24 آيه 17). «اي بيت لحم افراته، گرچه تو از کوچکترين شهرهاي يهودا هستي، ولي از تو پيشوايي ظهور مي‌کند که نسل او از قديم وجود داشته است. او بر قوم اسرائيل حکمراني خواهد کرد.» (ميکاه فصل 5 آيه 2). آخرين خبر در مورد تولد و نام فرزند آسماني را يک فرشته به يوسف اعلام ميکند: «اي يوسف پسر داود، از بردن مريم به خانه خود نترس‌. زيرا آنچه در رحم او است از روح‌القدس است‌.  او پسري به دنيا خواهد آورد و تو او را عيسي خواهي ناميد زيرا او قوم خود را از گناهانشان رهايي خواهد داد‌‌‌.» (متي فصل 1 آيات 20 و 21). در طول تاريح انسانهاي زيادي بودند که نامشان به ثبت رسيده است: امپراطوران و شاهان، شاعران و فيلسوفان، تجار و شعبده بازان، نيکان و بدان. هرگز جهان خداوندي را نديد – مگر در کزيستمس. نوزاد در گهواره همانند خداوندي نبود که يونانيان بر روي کوه المپ و يا قبايل ژرمن در والهال تصور مي کردند. او تنها کسي است که ادعا کرد: من خالق عالم هستم و همه چيز توسط من آفريده شده است (يوحنا فصل 1 آيات 1 تا 3)؛ «من راه و راستي و حيات هستم» .(يوحنا فصل 14 آيه 6). «من شبان نيکو هستم». (يوحنا فصل 10 آيه 11). «من در هستم» [بسوي آسمان] (يوحنا فصل 10 آيه 9). آيا او چه راهي را در جهان پيش گرفت؟ آيا او با طبل و شيپور و يا صداي رعد آمد؟ آيا او با لشکرهاي آسماني آمد؟ خير! خدا زن باکره اي مريم نام را انتخاب کرد تا پسر انسان را بدنيا آورد. از اين طريق يهوديان را نيز که در انتظار مسيح موعودي که از انبيا شنيده بودند متعجب ساخت: «زيرا پادشاه شما با پيروزي مي‌آيد». (زکريا فصل 9 آيه 9)، و يا «او تمام اين امپراتوري‌ها را بکلّي از بين ميبرد» (دانيال فصل 2 آيه 44). يهوديان انتظار نوزادي در گهواره را نمي کشيدند، بلکه انتظار يک پادشاه را داشتند! او مي باست با اقتدار اشغالگران رومي را از اسرائيل بيرون مي راند، در اورشليم اقامت مي گزيد و کاهنان و معلمين يهود را به وزارت مي گماشت. اما عيسي آنچنانکه يهوديان انتظار داشتند نيامد، به همين دليل آنها او را رد کردند. آنها نوشته هاي انبيا را نديده گرفتند که ميگفتند: «براي ما فرزندي زاييده، پسري به ما داده شده است و او بر ما سلطنت خواهد کرد» (اشعيا فصل 9 آيه 6). اين موضوع که در ابديت ما در آسمان و يا در جهنم بسر ببريم به او بستگي داشت. گهواره (نماد آمدن مسيح به جهان مي باشد). صليب (نماد نجات انسان که از طريق  عيسي بر روي صليب بدست آمد). تاج (نماد بازگشت مسيح به عنوان پادشاه اين جهان مي باشد). صليب بدون گهواره! تاج بدون صليب! بدون گهواره و صليب امکان ورود به آسمان براي ما نبود! به همين دليل بايد ابتدا کريسمس مي آمد! چه چيز صليب آزاردهنده است؟ مخالفان مسيحيت هميشه سوال مي کنند: چرا مرگ دلخراش بر روي صليب؟ چرا محور ايمان شما يک وسيله اعدام مي باشد. آيا خدا قادر به انجام يک راه ساده تر براي آشتي با انسان نبود؟ چرا مسير اين آشتي بر اساس مرگ، رنج و جدايي مي باشد؟ آيا کمي ملايمت زيباتر و موثرتر نمي بود؟ آيا خداوند تمي توانست چشمان خود را بر روي معايب ما ببندد؟ اين چرا ها انجام پذير نميباشند زيرا که گناه را کم رنگ مي کنند و اين يک بيماري در عصر ما ميباشد. نجات فقط از طريق صليب انجام پذير مي نمود و نه از هيچ کتاب و فلسفه اي. صليب نشان ميدهد که گناه چه شکاف عميقي ما بين خدا و انسان ايجاد کرده است. اين سقوط عميق جهنم را به ارمغان آورده است (متي فصل 5 آيه 29).  صليب نمايانگر اين واقعيت ميباشد که خدا چگونه به خاطر محبت پايدار خود پسر يگانه خود را در راه ما قرباني نمود. صليب مسيح نشان نزول خدا مي باشد. خداوند آسمانها و کليه هستي بدون مقاومت براي پرداخت گناهان ما  اجازه  داد که او را به صليب بکشند! و از اين طريق مسيح ميتواند همگان را بسوي خويش دعوت نمايد: « کسي را که پيش من مي‌آيد بيرون نخواهم کرد‌» (يوحنا فصل 6 آيه 37). به عبارت ديگر: هر که نزد او نيايد زندگي ابدي را از دست خواهد داد! صليب همچنين خط بطلاني به کليه تلاش هاي انساني براي دستيابي به نجات و ورود به آسمان ميکشد. به همين دليل عيسي با قاطعيت ادعا نمود که: « هيچ کس جز به وسيلة من نزد پدر نمي‌آيد‌» (يوحنا فصل 14 آيه 6). کليه اديان سرابي در بيابان زندگي انسانهاي گمشده ميباشند. کريسمس و پيام صليب نجات فوق العاده اي را به ارمغان مي آورند: « زيرا پسر انسان آمده است تا گمشده را نجات بخشد» (متي فصل 18 آيه 11). او بازميگردد مسيح ديگر بار به اين جهان باز خواهد گشت. اما اينبار نه بصورت يک نوزاد در گهواره، بلکه بصورت يک پادشاه، داور و رهبر جهان. اين در متي فصل 24 آيه 30 بطور واضح گفته شده است: « پس از آن، علامت پسر انسان در آسمان ظاهر مي‌شود و همه ملل عالم سوگواري خواهند کرد و پسر انسان را خواهند ديد که با قدرت و جلال عظيم بر ابرهاي آسمان مي‌آيد‌.» چه شادي عظيمي! آفريننده جهان ظهور خواهد کرد! منجي عالم مي آيد! اما چرا در مکاشفه فصل 1 آيه 7 گفته شده است: « همه اقوام جهان به خاطر او سوگواري خواهند کرد‌.» چرا فرياد ميزنند؟ «به کوه و صخره‌ها مي‌گفتند: «به روي ما بيفتيد و ما را از چهرهً تخت نشين و از خشم و غضب بره پنهان کنيد!» (مکاشفه فصل 6 آيه 16)؟ تعداد زيادي از مردمان در اين لحظات حساس به دعوت مسيح جواب «نه» خواهند داد! به همين علت نجات ابدي را از دست داده  و فرياد و شيون خواهند کرد. اکثر انسانها راههايي را انتخاب مي کنند که مسيح در آنها نقشي ندارد. در اين زمينه تفکرات نوآورانه بسياري آمده است. بطور مثال هنرپيشه آمريکايي شرلي مکلين که به همراه سگش در مزرعه اي زندگي ميکند گفته است: « من و سگم تري خداي خودمان را در کنارمان داريم – او در تناسخ خداي مصري بنام آنوبيس است که نيم تنه او شبيه سگ مي باشد. اين شايد عجيب به نظر برسد ولي تري و من در زندگي گذشته مان هر دو در مصر باستان زندگي مي کرديم. او يک حيوان خدا صفت و من يک شاهزاده بودم که در اين زندگي دوباره به يکديگر رسيده ايم.» مسيح دوباره به اين جهان باز ميگردد: يوحناي رسول در مکاشفه فصل 1 آيه 7 مينويسد.«ببين او با ابرها مي‌آيد! همه و از جمله آن کساني که به او نيزه زدند او را خواهند ديد و همه اقوام جهان به خاطر او سوگواري خواهند کرد‌«. زمانيکه نيل آرمسترانگ در 20 جولاي 1969 بعنوان اولين انساني که پا بر روي ماه گذاشت، 500 ميليون انسان در تلويزيون مشاهده گر اين واقعه تاريخي بودند و زماني که ليدي دايانا در يک حادثه رانندگي جان خود را از دست داد، در لندن در تاريخ 6.سپتامبر 1997 تشيع جنازه بي صابقه اي براي او برگزار شد که 2.5 ميليارد انسان در تلويزيون آنرا دنبال ميکردند – تقريبا چهل درصد مردم دنيا! به همين دليل اين تشيع جنازه اولين تشيع جنازه جهاني بود. اما براي بازگشت مسيح احتياج به دوربين نيست زيرا که همه مردم جهان بازگشت او را «بطور زنده» خواهند ديد. نه فقط زندگان بلکه همه انسانها در همه اعصار. سپس تنها يک سوال پيش مي آيد: متعلق به کدام گروه ميباشم؟ به پارسايان يا به گمراهان؟ مسيح بطور ناگهاني مي آيد: «ظهور پسر انسان مانند ظاهر شدن برق لامع از آسمان است که وقتي از شرق ظاهر شود تا غرب را روشن مي‌سازد‌» (متي فصل 24 آيه 27). او در يک چشم به هم زدن در تمام دنيا ديده خواهد شد. روز يا شب؟ جواب را در لوقا فصل 17 آيه 34 ميخوانيم: «بدانيد که در آن شب از دو نفر که در يک بستر هستند يکي را مي‌برند و ديگري را مي‌گذارند‌.» آيا او شب هنگام مي آيد؟ در دو آيه بعدي ميخوانيم: « از دو مردي که در مزرعه باشند ( = وضعيت روز!) يکي برداشته مي‌شود ديگري در جاي خود مي‌ماند‌.» کمان نميبرم که کاشف آمريکا کلمبوس اين قسمت از کتابمقدس را خوانده بود، زيرا اگر چنين بود ميتوانست با خواندن اين واقعه که بازگشت مسيح هم در روز و هم در شب اتفاق خواهد افتاد او را متوجه اين حقيقت مي ساخت که چنين چيزي فقط روي يک کره امکانپذير مي باشد. اين دو آيه همچنان گوياي مطلب ديگري ميباشند. در زمان بازگشت مسيح دو گروه از مردمان يافت ميشوند: فرقي بين خواسته شدگان و ناخواستگان وجود دارد و اين يک مشکل اساسي ميباشد که اين سوال را به ميان مي آورد: آيا من به پارسايان تعلق دارم يا به گمراهان؟ آيا تصميم گرفته اي؟ خداوند انسانها را با اراده آزاد آفريده است و اين امر تفاوت اساسي مابين انسان و حيوان ميباشد. با اراده آزاد تصميم مي گيريم که دور از خدا و يا نزديک به او باشيم. خدا راه رسيدن به آسمان را از طريق مسيح براي ما هموار ساخته است ولي متاسفانه در کتابمقدس ميخوانيم که بسياري از اين مسير عبور نخواهند کرد. خدا چه ميتواند بکند؟ اگر او اراده آزاد را از ما بگيرد، در حقيقت شخصيت ما را از ما گرفته است و انسان تبديل به يک عروسک خيمه شب بازي و يا يک کامپيوتري ميشود که فقط عملي را انجام ميدهد که برنامه ريزي شده باشد. در صورتيکه اراده آزاد بخش مهمي از شخصيت ما در اين دنيا و در دنياي آخرت ميباشد. پس آخرت ما بستگي به تصميم ما دارد. آيا براي آن روز آمادگي داريم؟ در مثل ده باکره عيسي مسيح ضرورت آمادگي ما را يادآور ميشود. او خاطر نشان ميسازد: هر ده باکره به آمدن داماد و جشن عروسي ايمان داشتند اما فقط پنج نفراز آنها آمادگي رسيدن به هدف را داشتند و عيسي به پنج نفر باقيمانده گفت: «من شما را نمي شناسم!» (متي فصل 25 آيه 12). و آنان ابديت را از دست دادند. آنچنانکه هاينريش کمر ميگويد: «انسان ميتواند حتي در جهنم خواب بماند!» و همينطور هرمن بتزل هشدار ميدهد: «ميتوان تمام صندلي هاي کليسا را پر کرد و با اينهال ابديت را از دست داد.» ايمانداراني که فقط به دلايل و شواهد و اثبات حقايق اکتفا مي کنند ولي در زندگي شخصي خود عمل نميکنند آخرت خويش را به خطر مي اندازند. هر سه و يا هيچکدام هر ساله انسانها در کريسمس تولد مسيح نوزاد در گهواره را جشن ميگيرند و اغلب همه چيز به همينجا ختم ميشود ولي اين سه (گهواره، صليب و تاج) از هم جدا نيستند. گهواره به مسيح تجسم يافته تعلق دارد و صليب نمايانگر مصائب ، مرگ و برخواستن از مردگان ميباشد، اما تاج نمايانگر پادشاهي و بازگشت او براي همگان ميباشد. اين نقشه خدا براي نجات انسان از همان ابتدا در مقابل اين فاجعه ميباشد. جهنم، آخرين فاجعه اي ميباشد که انسان بدون مسيح تجربه خواهد کرد. متاسفانه اين فاجعه به نابودي و مرگ ابدي تعداد بسيار زيادي خواهد انجاميد که تا کنون در دنيا صابقه نداشته است! در کريسمس و همچنين همه روزه خدا از ما ميپرسد که آيا هديه «گهواره» صليب و تاج را ميپذيريم. اگر جواب ما به اين سوال مثبت باشد گناهان ما از طريق مسيح ديگر به حساب ما گذاشته نخواهند شد. شما ميتوانيد اينچنين دعا کنيد: «عيسي مسيح، امروز خواندم که فقط از طريق تو به آسمان راه مي يابم. من ميخواهم به آسمان نزد تو بيايم. مرا از عذاب جهنم برهان. تو بخاطر محبت پايدارت بر روي صليب جريمه گناهان مرا پرداختي. تو همه گناهان مرا ميبيني. تو همه گناهان مرا که بخاطر دارم و حتي گناهاني را که فراموش کرده ام را ميداني. تو از اعماق قلب من باخبري. زندگي من همانند يک کتاب در برابر تو باز است. من نمي توانم آنچنانکه هستم به حضور تو در آسمان بيايم. تمنا ميکنم گناهانم را که از روي پشيماني به حضورت آورده ام را ببخشي و وارد زندگي من شوي و زندگي مرا تازه گرداني. کمکم کن تا عاداتي را که از تو نيستند را کنار بگذارم و به من عادات جديدي را که مورد تاييد توست هديه بده. کمکم کن تا کلام تو را بفهمم و به من يک قلب مطيع عطا فرما تا بتوانم اعمالي را انجام دهم که مقبول توباشند. از اين لحظه تو پادشاه زندگي من باش. من ميخواهم بدنبال تو بيايم، لطفا راهي را که در زندگي بايد بروم را به من نشان بده. ممنونم که مرا شنيدي، تو را شکر مي کنم که فرزند خدا شده ام و روزي در آسمان به نزد تو خواهم آمد. آمين.» پروفسور دکتر ورنر گيت

Weihnachten, das bekannteste und größte christliche Fest, ist für viele ein Feiertag ohne wirklichen Sinn. Manfred Röseler weist darauf hin, dass die Bedeutung von Weihnachten in Jesus Christus liegt. Die vielen Geschenke, die an Weihnachten gemacht werden, sind nichts im Vergleich zu dem Geschenk, das Gott uns gegeben hat. Die Menschheit war hoffnungslos mit Sünde verschuldet, aber Gott hat den Menschen ein Geschenk gemacht: Die absolute Sündenvergebung in Jesus Christus. "Bei aller Weihnachtsfeierlichkeit übersehen wir oft, dass es nicht in erster Linie um ein nettes Miteinander geht, sondern um die Erlösung von Sünde und um eine neue Beziehung zu Gott. Darum möchte ich fragen: "Haben Sie das große Geschenk Gottes schon angenommen?" Wenn ja, dann haben Sie allen Grund, mit Freuden Weihnachten zu feiern."

Die Verteilschrift „Reise ohne Rückkehr“ von Prof. Dr. Werner Gitt zur enthält die Botschaft von zwei Zügen, die unterwegs sind Richtung Ewigkeit. Der „Lebenszug“, hat den Himmel als Ziel, der „Todeszug“ dagegen fährt in die ewige Verdammnis. Jeder wird eingeladen, vom Todeszug in den Lebenszug umzusteigen. Dies ist möglich für den, der Vergebung seiner Sünden durch Jesus Christus bekommt und ihn als Retter seines Lebens im Glauben annimmt. Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen!

Die grundlegende Frage, die suchende Menschen sich stellen, wird hier von Prof. Dr. Werner Gitt beantwortet. "Wie findet man den Himmel?" Auf jeden Fall nicht durch eigene Anstrengungen oder Konzepte. "Was aber bringt uns wirklich in den Himmel?" Gott hat die Einladungen für den Himmel schon verteilt wie im Gleichnis des Menschen, der zu einem großen Fest Einladungen verschickte. Doch viele Menschen redeten sich heraus. Prof. Dr. Gitt ruft dazu auf, nicht so "kurzsichtig" wie diese Leute zu sein. Jesus will uns vor der Hölle erretten und diese wird kein Vergleich zu der sogenannten "Hölle von Auschwitz" sein. Er hat am Kreuz für unsere Schuld bezahlt, wir müssen diese Einladung nur annehmen, dann ist ein Platz im Himmel "gebucht". Ein Entscheidungsgebet soll den Lesern dabei helfen. Dieses Traktat eignet sich besonders gut zur Weitergabe an suchende Menschen! چگونه به بهشت راه می يا بيم ؟ بسياری از مردم ابديت را جدی نميگيرند و اين موضوع حتی درباره افرادی که در مورد انتهای زندگی خود فکر ميکنند نيز ديده ميشود. خانم » درو بار يمور « هنرپيشه آمريکايی که بعنوان يک ستاره سينمايی خردسال در فيلم » ای. تی. « ( موجود تخيلی ) ايفای نقش کرده بود، در سن بيست و هشت سالگی ( او متولد سال 1975 است ) گفت: " دوست دارم اگر زودتر از گُربه ام مُردم، خاکسترم را برای خوردن به او بدهند، تا لااقل در جسم او به حيات ادامه دهم". آيا اين نادانی و کوتاه فکری در مورد مرگ، وحشتناک نيست؟ در زمان عيسی مردمان زيادی بسوی او آمدند، خواسته های آنان اغلب جسمانی بود: ده جزامی از او تقاضای درمان کردند ( لوقا 17 : 13 ). کوران خواستار بینایی خویش بودند ( متی 9 : 27 ). فردی برای حل دعوای میراثش از او یاری طلبید ( لوقا 12 : 13 – 14 ). فریسیان به قصد گرفتار کردنش، از پرداخت مالیات به قیصر می پرسیدند ( متی 22 : 17 ). اما فقط عده قليلی به سوی او آمدند تا از چگونگی ورود انسان به ملکوت آسمان بدانند. جوان متمولی به سوی او آمده  پرسيد: " ای استاد نیکو، چه کنم تا حیات جاودانی را وارث گردم " ( لوقا18 : 18 ). به او گفته شد همه اموالت را بفروش، يعنی هر آنچه را که قلبا به آن وابسته بود را بفروشد و عيسی را همراهی کند. اما چون او بسيار ثروتمند بود، از پند عيسی پیروی نکرد و از ورود به بهشت منصرف شد. کسانی نیز بودند، که بدنبال بهشت  نبود ند، اما زمانی که با عيسی روبرو شدند، مورد اندرز وی قرار گرفته و بسرعت آن را دريافتند. زکی ( باجگير ) تنها در شوق ديدار عيسی بود. اما او بيش از آن نصيبش شد. بعد از ملاقات عيسی در خانه زکی، او ملکوت آسمان را يافت. عيسی فرمود:   " امروز نجات در این خانه پیدا شد" ( لوقا 19 : 9 ). بهشت را چگونه ميتوان  يافت؟ مطابق آنچه که تا کنون بيان شد، در می يابيم که: در یک روز معین میتوانیم به بهشت دست یابیم. دانستن این موضوع مفید است، چرا که شاید امروز شما خوانندگان عزیز به بهشت نزد خداوند راه یابید. لازمه ورود به بهشت انجام اعمال خاصی نیست. ممکن است بگونه ای کاملا پیش بینی نشده به بهشت دست یافت. بر طبق کلام خداوند تلاشهای ما برای رسيدن به بهشت کاملا بيهوده می باشد. يک خواننده زن در ترانه اش در مورد دلقکی که بعد از سالها کار در سيرک، به فعاليت هنريش پايان داده بود چنين می خواند: " او يقينا به بهشت خواهد رفت، چرا که انسانهای بسياری را شاد کرده بود". خانم نيکوکاری که خانه ای را برای مستمندان تاسيس ميکند تا بيست زن بتوانند مجانا در آن ساکن شوند و برای سکونت در آن خانه تنها يک شرط گذاشته بود، بدين ترتيب که آن زنان موظف بودند تا هر روزه به مدت يک ساعت برای آمرزش روح موسس آن خانه، در دعا باشند. پس چه چيز برای ما بهشت را به ارمغان می آورد؟ عيسی با مثلی پاسخ اين سوال را به روشنی بيان ميکند. عيسی در انجيل لوقا فصل 14 آيه 16 از شخصی ( که در اينجا منظور خداست ) می گويد که جشن ( که در اينجا منظور ملکوت آسمان است ) را تدارک ديده و پس از آن ميهمانانش را دعوت می کند. اما آنان يکی پس از ديگری از دعوت سر باز می زنند. اولی می گويد: " من مزرعه ای خريده ام و ... ". دومی میگوید: " پنج گاو خريده ام و ... ". و سومی می گويد: " ازدواج کرده ام و از اين سبب نمی توانم بيايم". عيسی اين مثل را با سخنی از ميزبان چنين به پايان ميرساند: " زیرا به شما می گویم، هیچ یک از آنانی که دعوت شده بودند شام را نخواهند چشید ".( لوقا 14 : 24 ).  به وضوح بيان می شود که ملکوت آسمان هم دست يافتنی و هم از دست دادنی است. نکته اساسی اجابت يا رد دعوت است و حال سوال اين است : آيا از اين ساده تر می توان به ملکوت آسمان دست يافت؟ در جواب بايد گفت: امکان ندارد ! ملکوت آسمان از بسياری از آدميان دريغ می شود، نه به اين خاطر که آنها راه را نشناخته اند، زيرا که دعوت را رد کرده اند. سه دسته آدميانی که در مثل از آنان ياد شد، الگوی ما نيستند. چرا که هيچکدام دعوت را نپذيرفتند و به ميهمانی نيامدند. آيا آن جشن ديگر برگزار نمی شود؟ البته که انجام ميشود ! بعد از عدم اجابت آنان، ميزبان دعوت نامه هايش را به هر سو می فرستد. البته کارت دعوتی طلاکوب فرستاده نمی شود. بلکه اعلام می شود که » بياييد « و هر که اين دعوت را اجابت می کند، مکانی در آن جشن می يابد. در اينجا چه اتفاقی می افتد؟ بله ، فوج مردمان سرازير می شود، در اين حين ميزبان به ارزيابی می پردازد. هنوز جای کافی وجود دارد. او به غلامانش می گويد: "برويد و ديگران را نيز دعوت کنيد". در اينجا می خواهم تا معنای اين مثل را متوجه خودمان کنم، چرا که مضمون آن دقيقا مطابق وضعيت امروزی ماست. هنوز مکانهای خالی در آسمان وجود دارند و خداوند می گويد: " بيا، جايگاهت را در آسمان برگير! هوشيار باش و برای ابديت مکانی را از پيش برگزين ! همين امروز!" آسمان به گونه ای غير قابل تصور زيباست و به همين سبب عيسی آنرا با جشنی عظيم مقايسه می کند. در اولين نامه پولس به قرنتيان ( 2 : 9 ) آمده است: " چیزهایی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خداوند برای دوستداران خود مهیا کرده است ". هيچ چيزی در دنيای جسمانی، حتی نمی تواند تشبيهی نزديک به بهشت باشد. ملکوت آسمان بگونه ای غير قابل تصور زيباست. ملکوت آسمان به قدری ارزشمند است که نبايد آن را از دست داد. شخصی درب آسمان را بروی ما گشوده است. او عيسی است، پسر خدا ! ما همچنان قدردان اوييم، که راه رسيدن به بهشت را چنين آسان نموده است. مهم خواست قلبی ماست. تنها آنانی که بينشی کوتاه چون سه مرد ياد شده در مثل بالا را دارند، دعوت را رد می کنند.  نجات از طريق عیسی در اعمال رسولان ( 2 : 2 ) آيه بسيار مهمی را می خوانيم: " و چنین خواهد بود که هر که نام خداوند ( عیسی ) را بخواند، نجات یابد " اين جمله ای محوری در عهد جديد است، هنگامی که پولس در فيليپی در زندان بود، در صحبت با زندانبان به همين موضوع اشاره می کند: " به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه ات نجات خواهید یافت " ( اعمال رسولان 16 : 31 ). اين پيام علی رغم کوتاهی اش، موثر و دگرگون کننده است. در همان شب زندانبان به عيسی ايمان می آورد. بايد توجه کنيم که عيسی می خواهد تا ما را از راهی که به لعنت منتهی ميشود، خارج کند. مطابق کتاب مقدس، حضور آدميان در ملکوت آسمان و جهنم ابدی است. يکی با شکوه و دیگری مخوف. مکان سومی وجود ندارد. پنج دقيقه پس از مرگ، دیگر سخنی با ما گفته نخواهد شد و فرصت به پايان می رسد. مکان جاودانه ما تنها به مسيح و به رابطه ما با او وابسته می باشد. هنگاميکه در لهستان برای ايراد سخنرانی در سفر بودم، از اسارتگاه های آلمان هيتلری در شهر آش ويتس ديدن کردم. اتفاقات هولناکی در طی دوره رايش سوم در آنجا روی داده بود. از سال 1942 تا 1944 در آنجا بيش از 1،6 ميليون نفر که اکثر آنها يهودی بودند، با گاز کشته و سپس در کوره سوزانده شده بودند. آنجا را » جهنم آش وتيس « می ناميدند. هنگاميکه با راهنمايی يکی از کارمندان آنجا برای تماشا به داخل کوره رفتيم، به معنای استعاره ای » جهنم آش ويتس«، که هر بار 600 انسان همزمان در آنجا کشته می شدند، فکر کردم. بگونه ای غیر قابل تصور وحشتناک بود. اما آيا واقعا آنجا يک جهنم بود؟ از آنجايی که از سال 1944 قتل اسرا در آن مکان متوقف شده بود، ما می توانستيم به مشاهده آن مکان برويم، ديگر هيچ انسانی در آنجا به اتاق گاز و سپس به کوره آدم سوزی برده نمی شود. آن کوره آدم سوزی موقت بود، اما جهنم خداوند هميشگی است. در سالن ورودی اين موزه ، تصوير صليبی که به همراه پيکر مسيح نقش شده بود توجه ام را به خود جلب کرد. يک اسير اميد خويش را به مسيح مصلوب با ناخن بر روی ديوار خراشيده بود. آن هنرمند نيز در آن اتاق گاز کشته شده بود. اما او عيسای نجات دهنده را شناخته بود. او در مکانی وحشتناک کشته شده بود، با اين وجود درب آسمان به روی او باز بود. بايد توجه کرد که پس از ورود به آن جهنمی که عيسی در عهد جديد با تاکيد به آن هشدار ميدهد ( بطور مثال در متی 7 : 13 و متی 5 : 29 – 30 و متی 18 : 8 )، نه راه خروجی و نه نجات امکانپذير می باشد. آن جهنم همچون » جهنم آش وتيس « خاموشی ندارد و هيچگاه قابل رويت نيست. بهشت  نيز هميشگی است و آن مکانی است که خداوند مايل است ما را بدانجا ببرد. به همين دليل دعوت او را رد نکنيد. نام مسيح عيسی را صدا بزنيد و آمادگی خود را برای ورود به بهشت اعلام کنيد! بعد از يک سخنرانی، خانمی هيجانزده از من پرسيد: "در اينصورت آيا ميتوان ملکوت آسمان را برای خود پيش خريد نمود همانگونه که ميتوانيم بليطی را از آژانس مسافرتی پيش خريد نماييم؟"  "همينطور است: هر کس که ثبت نام نکرده باشد به مقصود نمی رسد، اگر شما قصد سفر به هاوايی را داشته باشيد، بايد بليط معتبری نيز داشته باشيد « او دوباره پرسيد » اما مبلغ بليط بايد پرداخته شود « و من پاسخ دادم: " بله و برای سفر به ملکوت آسمان هم همينطور است، اما قيمت آن خيلی بالاست و کسی نميتواند خودش آن را بپردازد، گناهان ما مانع سفر ما ميشوند. خداوند در ملکوتش هيچ گناهی را تحمل نمی کند. کسی که می خواهد بعد از اين زندگانی برای هميشه نزد خداوند بماند، بايد عاری از گناه باشد. اين پاکی از گناه تنها ميتواند از طريق يک فرد بيگناه انجام شود و آن عيسی است. تنها اوست که از عهده پرداخت جريمه گناهان ما برمی آيد و او هزينه ورود به ملکوت آسمان را با خون خويش و مرگش بر روی صليب پرداخته است." حال چگونه ميتوانيم به بهشت وارد شويم؟ دعوت خداوند برای نجات متوجه ما نيز هست. در بسياری از آيات کتاب مقدس تاکيد شده است، در برابر دعوت خداوند عکس العمل نشان بدهيم: » کوشش کنید تا از در تنگ داخل شوید «  ( لوقا 13 : 24 ). » توبه کنید زیرا ملکوت آسمان نزدیک است «  ( متی 4 : 17 ). » از در تنگ وارد شوید، زیرا فراخ است آن در و وسیع است آن طریقی که مودی به هلاکت است و آنانی که بدان داخل می شوند بسیارند، زیرا تنگ است آن در و دشوار است آن طریقی که مودی به حیات است و یابندگان آن کم اند « ( متی 7 : 13 – 14 ). » بدست آور آن حیات جاودانی را که برای آن دعوت شدی « ( اول تیموتاوس 6 : 12 ). » به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه ات نجات خواهید یافت « ( اعمال رسولان 16 : 31 ). تمامی اين آيات نافذ و بيدار کننده هستند. جديت، اهميت و فوريت را در تمامی آنها می توان احساس کرد. رسيدن به ملکوت آسمان برايمان ميسر است، اگر تنها اين دعوت را با دعايی که می تواند به شکل زير بيان شود اجابت کنيم: " عيسای خداوند، امروز خواندم، که تنها از طريق تو می توانم به ملکوت آسمان راه يابم. دوست دارم تا با تو در آسمان باشم. مرا از جهنمی که به خاطر گناهانم به آن داخل می شوم نجات ده. تو مرا آنقدر دوست داشته ای که به خاطر من بر صليب جان دادی و در آنجا تاوان گناهان مرا پرداختی. تو از تمامی گناهان من، حتی گناهان کودکيم آگاهی، تو تمامی گناهانی را که اکنون بر آنان آگاهم و حتی آنانی که از يادم رفته اند را می شناسی. تو بر هر جنبش قلبم آگاهی. در برابرت همچون کتابی گشوده شده ام. آنچنان که هستم نمی توانم نزد تو بيآيم. از تو ميخواهم که گناهان مرا ببخشی،  گناهانی که قلبم را ميفشارند. به زندگی من وارد شو و آن را تازگی ببخش. مرا ياری ده تا تمامی آنچه را که نزد تو ناخوشايند است ترک کنم و مرا عاداتی از تو برکت يافته ارزانی دار. مرا ياری ده تا کلامت، کتاب مقدس را درک کنم. مرا ياری ده تا آنچه گفته ای درک کنم وبا قلبی مطيع آنچه که نزدت نيکوست بجا آورم. از هم اکنون مولای من باش. من می خواهم که تو را پيروی کنم. راهی را که در هر مقام از زندگيم بايد بروم، بر من آشکار نما. از تو قدردانم که مرا اجابت نمودی و من اکنون اجازه دارم تا فرزند خدا باشم و روزی نزد تو در آسمان باشم. آمين. " Dir. u. Prof. a.D. Dr.-Ing. Werner Gitt